Mevcudiyetin Şiiri - Şeymanur Ataş

Dökmediğim içimi,
Tezahür etmeye belki
Aşığım sana.
Senin mevcudiyetin…
Gelmedi hiç bir adımın bana,
Asılsız bir yol, mıh gibi.
Hangi sokak hangi semt ki?
Şafaktan ikindiye;
Rastlayamadım.
Katlanamıyorum.
Tebessümlerin dudaklarından önce gözlerinde;
Gözlerin hep safi mavi.
Senin mevcudiyetin…
Bir protestonun en yüksek sesi,
Greve gider gibi.
Yakala beni;
Tüm şiirlere düşüyorum.
Ah senin mevcudiyetin…
Saramadığım beden,
Sarmaladığım hissiyat.
Neden öylesine ihtimallerdesin ki!
Ah senin mevcudiyetin…
Tenimde ateş,
Fikrim de eş,
Gerçekte leş,
Senin mevcudiyetin…
Zor olasılık!
Olduramadığım.
Denk getirene beis,
Denkliğimize arsızım.
Senin mevcudiyetin…
İmkansız.