Sana ne demeli bilmemki dünya
Bizi yaşatırsın bağrında güya
Hayaller yıkılıp düşünce suya
Suyunu kurutan umman gibisin
Aşkının nârında her gün yandımda
Sustum hep içimde diyemedim yar
İsmini besmele gibi andımda
Ben sana aşkımı diyemedim yar
Geceler uzarken sabah bilmeden
Ne çıkar kadere etsemde isyan
Hak böyle yazmışsa elden ne gelir
Kendimi âlemde etsemde nisyan
Kalpte dert azmışsa elden gelir
Tadamadım muradımca aşkın meyini
Yolum hep yokuştu tersine düzün
Karanlık bir dünyanın sevsem neyini
Çalışamadım hiç dersine gündüzün
Vatandaş inler durur zamdan oldu olası
Bir gelen vermedi ki birazcık zam molası
Lüküs olmuş yoksula Amerikan kolası
Öldü işte fakirim fakire el Fatiha
Gitme bir gün dönersin demiştim sana
Pişman olacağını hiç sanmamıştın
Aşk çıkmaz bir sokaktır ayak basana
Dönersin demiştim ya inanmamıştın
Ayrılmayalım dedim daha en baştan
Hicranla kanarız demiştim sana
Acılar damlarken gözdeki yaştan
Hasretle yanarız demiştim sana
Ayrılık od’u önce gelmez akıla
Dünya denen bu hane,değilmiş bana göre
inziva'ya karar kıldım,kör bir mağara ininde
buram buram kan kokuyor uğradığım her yöre
hayvaniyet insana olmuş değişmez töre
vahşet,irşat'ı yenmiş,Musa,İsa,Muhammedin dininde
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!