Mesut Günay Şiirleri - Şair Mesut Günay

Sen kükre hep, ruhuma dol
Bu senede, şampiyon ol
Sen susma hiç, herşeyim ol
Senin için yürünüyor bu, zorlu yol
Bitmeyecek, hiç aşkımız
Bak çalıyor, aşk şarkımız

Ya sondan başladıysak yaşamaya
Sen ve ben
Bir sonun kahramanlarıysak
Ne yapamacağımızı bilmeyiz
O zaman biz
Yanlış zamanın kavuşanları mıyız?

Yeni güne gülümse,
Umudun kalsın geleceğe
Anahtarı bir tatlı sözdür,
Üzgün, küskün her yüreğe
Yeni güne gülümse,
Günlerden sevgiyi dile

İçine yaşa hayatı
Sorgulama zamanı
Geçiyor kara tren
İzlediğin kadar işte
Gördüğünden belki
Kördüğüm

Ben sana bir resim çizmek istedim sevgilim. Sıcak bir temmuz sabahı anlında öbek öbek belirirken uğraşlarının teri. Yada tek başına giderken bir pazar alışverişine. Sendeki uğraşı sevdim sevdiğim bana inat çabalamalarını. Belki büyüyemedim. Hayalinde düşlediğin o prens ben değilim. Ama senin ölçünde de tartsak ben seni az biraz sevdim.

Sen eğlene dur.
Ben hayaline gülerim.
Sen söyleye dur.
Ben sana şiirler söylerim.
Güzümde kalan tek yeşil yaprak.
Düştüğüm kuyuda hayalimde kalan tek ışığım.

Sende gidince benden
Durdum..
Öylece..
Yönümdeki dönüm buydu
Ve en güzel gidiş senin gölgene uydu....

Bozuktu mevsimler
Yaz bile aynı yaz değil
Yara bere içindeyim
Ama şimdi dizlerim değil
Terli terli çalışıyorum anlıyor musun ?
Su içmiyorum

Çırpınırcasına yaşamak bizimkisi.
Bileklerime değmiş alnımın teri.
Bilmez bizi patronlar.
Görmez bizi onlar.
Öğle molasında önümde kırdığım soğan.
Ve benim alnımın teri. Bir sen beni işlersin hatıralara birde susma diyetim...

Ne çok kaybedişim var benim.
Senden daha iyi.
Sırtını dönmedi bana,
Kaybedişlerimin hiç biri.
Sense dokunurken ellerime,
Bu boş soğukluğa ittin beni.