Bahar gelmiyor buralara
Sensizlikten utanıyor
Sensizlik güneşi küstürüyor
Güneş doğmuyor artık
Dön can dostum
Gönlümde kardelenler çıkart
Ben sana doymamışım
Ağlarım,gülerim yinede
İçimde kabarırken deniz
Dışım mutlu içim sahte
Üzülmesin isterim dostlarım
Benim içimdeki tufanı görünce
Düşlere koşmak istiyorum
Düşümde görmek için seni
İlk önce telli duvaklı bir gelin oluyorsun
Gülüyor yüzün gözbebeklerinde gülüyor
Sonra kaçıyorsun
Firar tüneli hazırlamış bir mahkum misali
Her şey yazılmaz ki defterlere
Anlatılmaz ki ölçülerek
Bazen anı yaşamak gerek
Hiç çevirmeden yüzünü aynalara
Yaşamak kopya çekmeden
Kendi tuzunda kavrularak
Bir iklimsiz günlerden bıktım
Birde sensiz kalbimden
Yarım bir insan gibi yüreğim
Ben senle yolu yarılamak isterken
Senin peşinde koşmaktan yolun yarısını bitirmişim bile
Birde yitirmişim bir şeyleri
Yine yalnızlık var kapıda
Kapı sonuna kadar açık
Gitmek serbest artık
Kalmaksa yasak
Ne yapmalı bilinmez
Dışarısı çok kalabalık
Sen gidince ne kalır geriye?
Yalnızlığını gözlerine mühürlemiş bir erkek portresi
Karanlıkta ışığı arayan bir çift göz
Sen gidince ne kalır geriye?
Et parçası haline gelmiş bir yürek
Ve şiir yazmayı unutmuş bir şair
Sıcacıkken tuttum ellerinden
Ve bir daha hiç bırakmadım
Soğuyuncaya dek benimleydi
Sonra bir avuç yalan sundular sana
Bıraktın ellerimi
Ben senin gözünde, elinde her zaman tutabilceğin bir şeydim
Sen şimdi soframa sunduğun son duygularınla
Beni bensizliğe iterken
Ceketime iliştirdiğin yanağının kokusundayım
Zamanı sorma bana
Tarifsiz saniyelerin dakikasındayım
Her anın dakikliği yok aklımda
Nasıl sıkışmışım bu duvarlara.
Saklanmıştım oysa. Kötülükten kibirden kacmıştım. Benim de kusurum var elbet.
Her isteyene iyilik saçmıştım.
Zamanla savaşıyordum.
Çocukluğuma sarılmıştım.
Bir bilyem olsun istedim oysaki.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!