Biliyorum ayıp ve mânasız
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki
Devamını Oku
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki
Kara Tren gibi dolanıyor
Vücut şehrinin atlasında ellerim.
Bir tarafta kızgın çöl kumu gibi tenin
Bir tarafta iribaş meyvelerin.
Usta bir sanatkarın eseri
Küçük beyaz ellerin, ayakların,
İncecik bileklerin.
Nasıl armağandır ,Yarap!
Kiymetsiz varlığıma
Bu değerli şehrin.
Kayboldum şehri sokaklarında.
Esirinim ey sevgili.
Azad etme istemem.
Hürriyeti istemem.
Sana meftun olduğumdan beri.
MESUT DEMİR.
