Mesnevî, asırlar boyu çağlayıp coşan ,
İnsanlığa ışık-umut olmaya koşan,
Yedi asırdır zamandan öte yelken açan,
Sonsuzluk için aşk senfonisidir Mesnevî…
Yirmi beş bin beyit, ruhumuzu yur-yıkar,
Tanrı’ya münacâtı Arş-ı Âlâya çıkar,
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta