Evler de mektup bırakır sahibine,
açıp pencereyi
okursun.
Mesken tutmuştu ah ellerini,
el olup da giden
o kulsun.
Tek bir yöne
ezber olmuş,
her bildiğini de unutmuş
o kuşsun.
Büyütme anları,
anıların unutamadığı
o çocuksun.
Gözlerinin asılı kaldığı
örümceği ağlatan
ince ruhsun.
Kayıt Tarihi : 12.09.2026 11:23:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
Evinde mektubu kalır gidenin...
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!