Küstahlıklarını mı süpürdü gülüşlerim?
Bir insan edasıyla dikilir durursun karşımda
Kaç gündüzüm gece oldu hepsi yazılı Hakk'ın arşında
Benim meskenimdir burası, dirim de buradadır naaşım da
Elimi yüzümü yıkadım pembe gözlüklerimi çıkarmadan
Çıkarsam da çıkarmasam da gökyüzü hep başımda
Perspektifim değişti ama gülen palyaçolar ağlıyor karşımda
Güvercinler karga olmuş ötüyor binbir hışımla
Saatimi bozdular güneş erken gelmiş tepeme
Değişmiş her şey bakıyorum, kısalan gölgeme
Büyük yalan söylemişler uzağı yakın etmişler
Toplansın tüm ermişler yüzümü yıkadım; zamanım şaşmış, aklım karışmış
Bir hevesle nefes alırken dünyam kaymış...
Melike Atmaca
Kayıt Tarihi : 1.10.2026 10:15:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Pembe gözlük ifadesi çoğu insana hayal dünyasında yaşadığını çağrıştırır oysaki pembe gözlük içimizden bir duygu gibidir her şeyi iyiye yoranlarda vardır pembe gözlük, taktığını bilene armağandır çünkü bilen kişi Pollyannacılık oynamaz sadece bir şeyleri iyiye yormaya çalışıyordur camları bir gün kırılır belki ama güneşten korur sizi ne dersiniz? :)
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!