Kurtarılmış Şiiri - Melike Atmaca

Melike Atmaca
8

ŞİİR


3

TAKİPÇİ

Kurtarılmış

Sicim sicim haykırıyorum
Bensizliğimi şu dünyama
Acizliğimin akisleri var her yerde
Bu gözler, bu yüz, bu çene
Bir de ayağım var, hafiften de sendeleme
Hepsi benim mi? Ben mi aitim onlara?
Ademoğlu işte sorguluyor arada
Bir şükür, bir isyan eder. Nerede insicam?
Sıcak kanım, toprağa iliştiğinde anlayacağım
Sus! Dinle! Arada bir yüzüme bak!
Bu dünya ne yakın ne de uzak
Nefesini tutamazsın, asılı kalır havada
Aldığın gibi veremezsin,  kirlidir artık
Neye göre temiz? Neye göre kirli?
Nefesi bile kirleten insan değil mi?
Kibir o kibir,  bitmek bilmez kaynağı meçhul
Suç mahalli dünya, sancısını toprak çeker
Ağaç çeker, yaprak çeker.
Sanıktır insan,  sessizdir hakimler
İnsan beraat etti, gözünüz aydın
Ey insan!  Sen de ağaç, hayvan olsaydın
Suskunlar divanından temyize çıkar mıydın?

Melike Atmaca
Kayıt Tarihi : 13.6.2021 11:28:00
Şiiri Değerlendir
Melike Atmaca