Her zaman dümdüz ağaç dallarından odun kesen;
Yunus Emre, eğriliğe Hak Yolun bilmez fanisi idi.
Kâbe’ye dümdüz bakan gönül eri idi.
Hak kapısında, ancak rükû için bükülen ermişler idi.
Mescidimin tespihleri, dümdüz dizilmiş idi.
Anadolu’nun büyüğüne gönül veren; İsmail Balakan’ın;
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta