Her zaman dümdüz ağaç dallarından odun kesen;
Yunus Emre, eğriliğe Hak Yolun bilmez fanisi idi.
Kâbe’ye dümdüz bakan gönül eri idi.
Hak kapısında, ancak rükû için bükülen ermişler idi.
Mescidimin tespihleri, dümdüz dizilmiş idi.
Anadolu’nun büyüğüne gönül veren; İsmail Balakan’ın;
Bir deniz bekliyorduk. Duvara çarpıp ölmesi gibi
özgürlüğüne uçan bir kuşun. Anlamın
düğüm olduğu zamanlar. Bütün yaraları
denedim. Ağzımda kan tadı. Saklanacak
o su kıyısı uzakta. Dağıldım
yaşlandığım yol için. Hangi çağa gittiysem
Devamını Oku
özgürlüğüne uçan bir kuşun. Anlamın
düğüm olduğu zamanlar. Bütün yaraları
denedim. Ağzımda kan tadı. Saklanacak
o su kıyısı uzakta. Dağıldım
yaşlandığım yol için. Hangi çağa gittiysem




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta