Mesai Şiiri - Yücel Özkü

MESAİ
En ağır işçilik bendedir belki;
ömür boyu seni düşünmekteyim.
Bir vardiya bitmiyor kalbimde,
her anını içimde taşıyorum.

Fazla mesaidir sensizlik,
dinlenme hakkım yok özlemden.
Ellerim yorgun düşer her gece,
yine de adını bırakmam elimden.

Sigortasız bir emek gibi sevdam,
ne resmi var ne de bir ünvanı.
Ama en çok ben çalışırım sende,
kalbimin en görünmez zamanı.

Ve en ağır işçilik şudur belki;
bir insanı hiç durmadan sevmek…
Üstelik karşılığını bilmeden
yine de vazgeçmeden beklemek.

Yücel ÖZKÜ
30 Nisan 2026/11:05