Mert Altınkaynak Şiirleri - Şair Mert Al ...

74

ŞİİR


4

TAKİPÇİ

Mert Altınkaynak (17 Haziran 1999, İstanbul) doğumlu Türk şair ve yazar. Doğum sırasında yapılan yanlış bir müdahale sonucu, dünyaya gözlerini bedensel engelli olarak açtı. Yürüme ve konuşmasında yaşadığı problemler ve kendini ifade etmede zorlanması sebebiyle okula birkaç sene geç gönderilmesi onu gitgide içine kapanan ve bu duruma isyan eden biri hâline getirdi. İnsanlarla nadiren iletişim kurardı. Okula başladıktan sonra kitaplara yoğun bir ilgi ve sevgi besledi. Bir de artık farklı olduğunun bilincine iyice varmış, toplumun ona yaklaşımını ...

Mert Altınkaynak

Ben bazen ölüyorum, bilmiyorsun
Çünkü öyle sessiz ve öylesine çabuk ki
Yetişemiyorsun belki de
Ben de yetişemiyorum kendime
İçimdeki güzelliklere su taşırken
Tökezleyip devriliyorum

Devamını Oku
Mert Altınkaynak

Bir çıkmaza girdim
O çıkmazdaki duvar bile tırmanmaya değmez
Kırılmaya, yumruklanmaya
Yorgun düşüp sırtımı dayayıp, alıp karşıma karanlığı
Güzel bir gecede, parlak bir ay ışığı ile ağlaşmak
Perdesi kapanmış ışığı yanan evlerden gelen televizyon sesi

Devamını Oku
Mert Altınkaynak

Gölgene ıslık çalsam demiştim ya
Çaldım
Hatta cadde cadde seni aradım
Şehrin afişli kirli sokaklarında
Gölgeler karıştı birbirine ben serserice dolaştım
Kaç tane çıkmaz sokağa girip girip çıktım

Devamını Oku
Mert Altınkaynak

Saat geç oldu
Umulmayan tesadüfler için erken
Kapım çalar mı bilmem
Kuşlar da ötmez bu saatte
Perdeler kapalı
Şehrin insanları

Devamını Oku
Mert Altınkaynak

Bunu bir veda olarak görme
Bunu bir mecburiyet
Alışmanın ve yaşamanın ötesinde
Ya da yaşayamamanın, artık her neyse
Beni biri olarak görme
Çünkü bunları yazarken hiçbir şeyim

Devamını Oku
Mert Altınkaynak

Gülermiş günlerin ardı sıra
Aynı kadın ağlarmış biraz da
Dokunurken tenine yavaşça
Hüzün saklambaçı oynayan cümlelerini
Benim almamı isterdi
Fakat bunu nasıl yapabilirdim?

Devamını Oku
Mert Altınkaynak

Bir adam günyüzüydü
Yanı başında akasyalar büyütürdü
Denizlerin sakinleştiği, kuşların yeryüzüne indiği
Bir gecenin ışıltılı günlükleri gibiydi
Peki bütün bu bağrış çağrış kimeydi?
Kim duymuyordu onu?

Devamını Oku
Mert Altınkaynak

Sabah uyanamadım
Sadece akşamüstü
Göz kapaklarım aralarken günü
Bir kağıttım sanki ve buruşturup atılmış gibiydim
Sanki şehirden kovulmuş gibi
Aşktan sürgün yemiş gibi

Devamını Oku