MERSİN AKŞAMLARI
Koyuverin beni limanına sessizce,
Masmavi gökyüzünün akşamlarında olayım,
" Yağmur hiç dinmiyor " çalsın şarkımız,
Sessiz ve sensizliğin acısın da kavrulayım...
Etrafı saran pembe ve beyaz Zakkum'lar,
Her yaprağın da seni görürüm,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta