Mermer Ağlıyor * Şiiri - Osman Karahasan ...

Gazete sayfası, geçti elime.
Tarihi okudum, mermer ağlıyor.
Hüzünle döküldü, her bir kelime.
Gerçeği de gördüm, mermer ağlıyor.

Mevt vasıl olunca, hakka koşanlar.
Rahmet deryasında, nurla taşanlar.
Ardından Fatiha, ile coşanlar.
Huzurunda durdum, mermer ağlıyor.

Kimi rahmet bulur, kimi de nefret
Osmanlı sanatı, binlerce hikmet.
Hainin yolunda, gizli bir zillet.
İbretlerle sordum, mermer ağlıyor.

Şefik Bey elinde, can bulan hatlar.
Mecid’ in emriyle, biter inşâtlar.
Sakız’da camiler, nurlu sanatlar.
Maziye de kurdum, mermer ağlıyor.

Şefik Bey yazdığı, Hat’tın aklıdır
Kaleminde sır var, mermer ağlıyor
Sanat gizli taşta, mana saklıdır
Tarih susmaz artık, mermer ağlıyor

Ulu Cami içi, süslendi nurla.
Her harfi işlendi, büyük bir onurla.
Bin sekiz yüz elli, beşte harapla.
Gelecekten korktum, mermer ağlıyor.

Osmanlı sanata verdi emekler.
Kalbi bozuk olan, kin nefret ekler.
İmtihan yerinde, sırasın bekler.
Mevta başındaki, mermer ağlıyor.

Harbiye kapısı, muazzam eser.
Fetih suresini, yazıyor keser.
Mermere kazılan, o rüzgâr eser.
Gölgesinden ürktüm, mermer ağlıyor.

(odenizci)

04.01.2026