Merhametsiz insanlar gördüm. Kalbi pusuladan, yönü dönme dolap...
Ne zemheri bilir ne devden hançerler.
Hançer ki her gülü susuz, her yüreği körpe bırakır...
Suçu mu? İşte o merhametin en ıssız en ani kesim yurdu.
Halvetin çile mirası olmak mı yoksa kısmi zehir hazımsızlığı mı?
Ne acıdır ki akreplerin soktuğu kadar gecenin zemheri oku üstünüzde...
Söylesene bayım merhamet mi kayıp, ruhun mu çaresiz?
İsimsiz, sorgusuz bir aşkın solgun mısraları
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara
Devamını Oku
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta