uykuları böldüm, açlıklara ekmeği,
yaşamayı senden saydım.
biliyor musun? sana çok kere eve vardım.
bazen de çekilmezdim,
fotoğraflarda renklerin önünden.
üzümü damıtıp, bağcıyı soruyordum
ve açtım, gülüşün mesafelere yeniliyordu.
Kayıt Tarihi : 5.11.2026 09:11:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!