Evet, yine kahvemi yapıp içmeyi unuttuğum gecelerin birinden daha merhaba..
Sevgilim sana, yada annecim sana..
Kısacası özlediğim herkese.
Küçükken düşüp kanattığım dizlerime de merhaba, büyüyüp kirlenmiş ellere bıraktığım kalbime de..
Neyi anlatayım nereden başlayayım diye düşünürken şöyle bir kafamı çevirip baktım odama.
Yatağımın üstü yine dolmuş, alıp bir türlü okuyamadığım kitaplar, yazmaya başlayıp bir türlü biteremediğim defterler..
Bir yanda Orhan Veli, bir yanda Necip Fazıl eşlik ediyorlar bana o güzel kitap kapaklarıyla..
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.




Ahhh ..
İflahsız menekşe !.....
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta