Merdiven Şiiri - Mehmet Özkan 1

I
Suyun çıktığı yerde basamakları anılardan bir merdiven
Bir ucu çınarın gölgesinde diğeri gökyüzünün derinliklerinde
Göğe doğru çıktım, anılarıma dokunmadan, sessizce.

Merdiven…
Her basamağı bir başka iklim
Bazen yaz bazen kış; bazen sevinç bazen hüzün
Bazen de birkaç damla yaş, gönül pınarından

“Kırkıncı basamak” ta oturdum
Suyun çıktığı yere baktım,
Akıp gittim anılarımın sahillerine…

II
Bir temmuz akşamı Narlı’da ılık bir rüzgâr esti melisa kokulu
Sonra ipeksi bir çarşaf gibi serildi deniz
Sessiz, yumuşak ve uysal …
Ve bir şarkı başladı sözü sükût olan
Denizin şarkısı; akşamın kızıllığına uzanan denizin.

Yakamoz, gözlerimizi kamaştırırken ben, su perisinin gamzelerine;
Gece kadar koyu sevdaların yoğurduğu esmer gamzelerine sakladım
Sıcacık yüreğimi.

Sen ve ben; kırkıncı basamaktan başladık yine ve yeniden
İlk basamak sayarak yeniden yürümeye, birlikte
Anılarımızdan umutlarımıza…

Deniz serin ve sessiz, ellerin sıcacık, haydi…
Uyalım gök mavisi umutlarımızın çağrısına ve gidelim..

Haydi…

Mehmet ÖZKAN
19 Temmuz 2010