Bir aşk şiiri doğuyor,
Yanımdaydın ama kilometreler vardı.
Ben utangaç, sen gülünç; İzmit sokaklarında
Sağımda sen, solumda uzun zamandır sen.
Düete başlamışız bir türküyü,
Gözlerimiz kaçamak,
Bedenlerimiz yapışık birbirine.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta