Merakın Gücü Şiiri - Mustafa Alp

merak bilinmeyeni ortaya çıkaran çabadır,
karanlıkta uzatılan bir el gibi
dokunur sessizliğin yüzüne.
cevap değil önce,
bir sızı bırakır insanda.
insanı yerinde durdurmayan
o huzursuz kıpırtıdır.

bir çocuk gibi sorar merak .
neden?
gökyüzü neden düşmez,
gece neden içimize daha çok benzer,
kalp neden bazı isimlerde hızlanır da
bazılarında susar?

merak,
kapalı kapılara kulağını dayayan
sabırlı bir dinleyicidir.
içeriden gelen en ufak fısıltıyı bile
bir evrene dönüştürür.
bir bakıştan hikaye,
bir suskunluktan ihtimal çıkarır.

bilgi merakla başlar,
ama merak bilgiden büyük bir şeydir.
çünkü bilgi vardığın yerdir,
merak ise yolda kalmayı göze almaktır.
yanılmayı, düşmeyi,
yeniden sormayı kabul etmektir.

merak eden insan
hiçbir manzarayı son kez görmez.
aynı sokaktan bin kez geçse de
her defasında başka bir ayrıntı yakalar.
duvardaki çatlak,
penceredeki gölge,
zamanın bıraktığı küçük bir iz.

bazen merak acıtır.
bilmek istemediğin gerçekleri
önüne koyar.
ama yine de bakarsın,
çünkü merak
kaçabileceğin bir şey değildir.
o, gözlerini kapatsan da
içinde açık kalan bir penceredir.

aşkta da merak vardır.
Bir insanı sevmek,
onu tamamen çözemeyeceğini bile bile
yaklaşmaktır.
her gün başka bir yüzünü keşfetmek,
her sessizliğini anlamaya çalışmaktır.

bilimde meraktır yıldızları saydıran,
sanatta meraktır kelimeleri titreten,
hayatta meraktır
bundan sonra ne olacak ? dedirten
.
merak,
korkunun kardeşidir bazen.
ama korku geri çekerken
merak ileri iter.
uçurumun kenarında durup
aşağıya bakmamızı sağlayan şeydir o.

ve belki de insanı insan yapan
en temel çabadır.
elindekilerle yetinmeyip
bilinmeyene doğru eğilmek.
cevap bulamasa bile
sormaktan vazgeçmemek.

merak bilinmeyeni ortaya çıkaran çabadır,
ama aynı zamanda
insanın kendini arayışıdır.
her soruda biraz daha derine inmek,
her bilinmeyende
kendinden bir parça bulmaktır.

ve dünya hala dönüyorsa,
gece hala yıldız taşıyorsa,
insan hala hayal kuruyorsa
sebebi şudur.
birileri hala merak ediyor.

Mustafa Alp
05/02/2026 03.00