Menzilsiz Rüzgar

​"Kendi gölgemden bile sakındığım bir kışın ortasında,
Kurumuş dallara bahar muamelesi yapmaktan yoruldum.
Gözlerimde sönen o eski feri,
Hangi yabancı menzilsiz rüzgar geri getirebilir ki?
​Eskidi artık, avuçlarımda tuttuğum o çocuksu hevesler;
Adımlarımın altındaki toprak bile tanımaz oldu beni.
Sanki bir aynanın karşısında,
Kendi yüzümün yabancısıyım şimdi.
​Ne duracak bir liman kaldı, ne de eskiye dair bir ses,
Sadece içimde büyüyen o vakitsiz sessizlik...
içinde Kaybolmak,
yolu bitirmek değilmiş;
Kendi içinde yankısız kalmakmış meğer."