Men yerinde Şiiri - Sevinc Arzulu

Sonu yoxmu intizarın,
Azalmayır ahu-zarın.
Düz çəkməyir,eh, mizanın,
Qəm oturub şən yerində.

Aramızda söz-sov vardı,
Yaş axıdan ağ nov vardı.
Sönməyən od-alov vardır,
Ürəyimin sən yerində.

Gül telini yan eyləyir,
Bülbülsə fəqan eyləyir.
Dağlar yenə qan eyləyir,
Duman köçüb,çən yerində.

Ürəyimə Murov düşüb,
Könlüm ona girov düşüb.
Deyən yenə qırov düşüb,
Sarı telə dən yerində.

Yanıram, közün deyiləm,
Qanıram, sözün deyiləm.
Özüm də özüm deyiləm,
Kim oturub Mən yerində.