Memleketim Şiiri - Abuzer Güneş

Abuzer Güneş
94

ŞİİR


0

TAKİPÇİ

Memleketim

Suyundan mıdır bilmem
Çekilmiyor hasreti
Toprağından mıdır bilemiyorum
Özlemimi almış benden
Benim güzel memleketim

Sıcak sohbetler
Güzel dostluklar
Her şeyi sende bıraktım güzel memleketim
Geceleri yatağıma uzanınca baktığım yıldızlar
Sabaha karşı uyanınca tenimi yakan
Sıcaklığı içime işlemiş memleketimin güneşi
Özlemimi almışsınız benden

Toprağımın kokusu
Tütünümün o içime çektiğimde beni yeşile boğan kokusu
Özlemimi almışın benden

Aşklarım sende kaldı güzel memleketim
Bakışlarım sende
Bütün oflarım sende kaldı
Düşüncelerim sende kaldı memleketim
Hayallerim sende kaldı

Anılar yaşattın bana
Ne güzellikler gördüm sende
Şimdi uzaktasın; bir avuç toprakta
Bir dostun sözünde
Bir kuşun bakışında
Bir yılanın sürünüşündesin
Benim güzel memleketim

20 yılım sende kaldı memleketim
Gençliğim sende kaldı
Şimdi uzaksın benden
Bense uzağım dost, akraba ve sevdiğimden

Sende büyüdüm memleketim
Dostluğu senden öğrendim
Hayata senle bağlandım
Benim güzel memleketim

Çayın kokusunu
Şekerin tadını
Sigaranın öldüren kahrını
Senden öğrendim ben

Gece vakitleri köşelerde içmelerim sende kaldı
Soğuk kış gecelerinde üşümeyi senden öğrendim ben
Yaz sıcaklığında terlemeyi sen yaşattın bana
Hayatı senden öğrendim ben memleketim
Kendimi sende buldum ben

Zaman nede çabuk geçiyor
Yıllar nasılda günleri içine alıyor
Acımadan saatleri nasılda öldürüyor zaman
Hasret nede kolay zor geliyor insana

Her şeyden uzağım memleketim
Her şeyden uzak
Senden dostlarımdan, akrabalarımdan, komşularımdan
Deremizin suyundan, barajımızın balıklarından
Üşüten gecelerinden
Terleten güneşinden
Uzağım ben senden güzel memleketim uzak

Sevdalar nede çabuk unutuluyor memleketim
Aşklar nede çabuk insanın yüreğinden kopup gidiyor
Sevmeler yalan olmuş memleketim
İnsanlar sahte

Yaşanmış duygular nede çabuk yaşlanıyor
Düşünceler nede çabuk vuruyor kendini sahil kenarına

Umutlar artık çabuk tükeniyor memleketim.
Zaman kendini bitiriyor artık.

Saniyeler çürümüş içimde
Saatler kurumuş dilimde.
Özlemlerim kalmış elimde
Yıllar kendini kaybetmiş.
Benim güzel memleketim.

Çocukluğumu sende bıraktım memleketim
Gençliğim sende kaldı
Biryanımı sen aldın memleketim
Öbür yanımı yârim aldı
Bir yanım sende erimiş memleketim
Diğer aynım yârimde çürümüş benim.
Sensiz ben neyleyim memleketim
Yarsız ne neyleyim

Köyümü sen aldın
Tüm yeşillikleri sende bıraktım
Çınarlarımı sen aldın benden
Dağlarım sende yalnız kaldı
İnsanlarım sende kaldı
Bense senden uzakta

Bedenim sende büyüdü memleketim
Şimdi ise uzak diyarlarda yaşlanıyor
Ruhum senle hayat buldu
Yaşamayı sen öğretmiştin bana

İnsanın çocuk ola sı geliyor memleketim.
Keşke gurbet olmasaydı da
İnsan memleketindeki çocuk olarak kalsa hep

Ne güzel dimi memleketim
Ne güzel çocuk kalmak
Senden o zaman hiç ayrılmam
Seni hiç bırakmam
Güzel memleketim.

Ben kendimi çocukluğumda unutmak istiyorum
Ben seni kendimde unutmak istiyorum
Ben memleketimi kendimde değil
Kendimi memleketimde yaşamak istiyorum.

Abuzer Güneş
Kayıt Tarihi : 6.3.2007 15:12:00
Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!

Abuzer Güneş