Bana sevmeyi öğrettin,
unutmayı da öğret.
Seninle öğrendim özlemeyi.
bir bakışta dünyayı değiştirmeyi.
Şimdi senden geriye kalan
bu sessizliği nasıl susturacağımı da öğret.
Boş çuval gibi yüreğim
Bıraksam yığılıp kalacak
Utanmasa
Gelip kapına yalvaracak
Bir yudum sevgi
Bir gram özür
Ömrüm seni severek geçti
Her günümde biraz daha büyüdü sevdan,
Bazen gülüşünde baharı buldum
Bazen yokluğunda sustu bütün dünyam.
Yıllar geçti, mevsimler değişti.
Ama içimde değişmeyen bir sen kaldı.
Seni ilk gördüğümde
bir şiir yazmak istedim
Ne yazayım nasıl başlarım
diye düşünürken.
Sonra dedimki kendime
Onu yaratan
Sen mum olup yanarsan
Ben alevin olayım.
Karanlıklar sararsa seni
Gecende sabahın olayım
Yağmur olup düşersen
Ben toprağın olayım.
Ne kızgınım
nede kırgınım.
Sadece içimde sana ait olan
her şey sessizce tükendi.
Eskiden özlediğim yerde
şimdi susuyorum.
Bir ah bir vah, işte!
hayat bundan ibaret
iki kelime bir işlem
ucunda bir umut
içimizde ikilem
gem vurduk duygularımıza.
Hesap ettim on yıl sevmişiz birbirimizi
beş yıl önce çekip gittin.
Bu gün gelsen kavuşsak tekrar
On yıl daha yaşasak birlikte
Yine bir beş yıl borcun var bana...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!