Fakirim, param yok,
İşsizim…
Yine de gülerim manyak gibi,
Ağzımda sağlam diş kalmadı,
Dişsizim…
Gezerim yollarda sere serpe,
Kim demiş!
Sevenler kavuşmaz,
Küskünler barışmaz,
Dilsizler konuşmaz,
Bu çok yaşamaz diye?
Senli duygular içinde,
Çay içerken Emirgan'da;
Karınca sardı,
Kesme şekerimi! ...
İşte o zaman bir kez daha anladım,
Ekmek taşırlar;
Çalışan her insan gibi,
Karıncalar da evlerine.
Dilencileri koymak lazım,
Karınca yuvalarının önüne…
İlk istasyonda bekliyordum seni,
Bıraktığın yerdeydim...
Yıllar sonra bile resmin cebimdeydi,
Elimde de verdiğin o kırmızı mendil…
Karşı kaldırımdaydı,
İsmimizi kazıdığımız ağaç,
Bu aralar ne yazsam şiir gibi geliyor bana...
Ya ben şiire susadım,
Ya da şiir bana susadı...
Hayat bana hâkimse;
İtirazım var!
Şairin kalemi ölünce kırılır...
Ağır olacak ihanetinin bedeli,
Sevmek yalan dediler inanmadım.
Aşkı savundum gerçekmiş gibi,
Deli gönlün uslanır sandım…
Ardıma bakmadan yürüdüm seninle,
Geride kalanları unuttum.
Ölüsü kara bir gecenin mateminde,
Rüzgâr bile esmeyen penceremin önünde,
Ben yine boynu bükük,
Bakacağım yalnızlığıma...
İçimdeki karanlığa bir mum yakacağım,
Geçmişteki günlerimin hatırına...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!