Melisa'm Şiiri - Şerife Gündoğdu

Gülşende açan her gonca, gönlümde nice esrâr,
Melisâ kokusu düşse uyanır eski bahâr.

Akşam olunca yayılır o mest eden rayihan,
Bir ince koku değil bu, gönülde kalan nigâr.

Çiçeğin her nefesinde bir hikmet gizli sanki,
Kokusu zikre dönüşür, dilimde olur ikrâr.

Ne gülün goncası böyle, ne sünbülün kokusu,
Çekince misk kokusunu gönlümde kalmaz efkâr.

Kendi küçük, sırrı büyük, şaşırır akıl buna,
Onun asil ak yüzünde , Yaradan’dan nişân var.

Gündüz saklar güzelliğin, her gece girer gönle,
Zikir zikir açıldıkça, gülzâr olur sonbahar.

Şerifeyim, seni gördüm, derine daldım yine,
Bir çiçekten gönle düşen, nice mânâ, aşikâr