İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
En sevdiği şehrinden zoraki ayrılır senelerce yük kalır. Çocukluğunu hep şiirlere istanbulda kaybolduğunu söyler
bir şeyler yarım kalmıştır, onun için farklı bir şehirde yaşamak yaşam değilde bir cezadır on iki senelik farklı şehirde yaşasada alışamamıştır. Onun için bir gece vardır babası yüzünden mutluluğu çocukluğu ile farklı şehire taşıyamamış on bir yaşında öbür şehirde kalemi eline alıp şiirler yazarak ruhunu tatmin etmiştir. Çocukluğunu ve istanbul hayatını şiirlerinde hep var olmasın ...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!