Melekler uykusunda ninni söylüyordu yavrularına,
Binalardan savruluyordum cansız bedenimle.
Yerden yükseliyordu “Allah Allah” nidaları,
Peygamber sakalı bırakmış şeytanlar arasına
Melekler uykusunda ninni söylüyordu yavrularına,
Mahzun, çaresiz çocuklar gülüyordu;
Yüzlerini insanlıktan nasibini almamış kuklalara .
Silahları oyuncak sanan bebekler bile
Masumiyetiyle karanlığı aydinlatiyordu.
Melekler uykusunda ninni söylüyordu yavrularına,
Gökyüzü suskun, yeryüzü kanlıydı.
Bir yanda masal, bir yanda kıyamet;
Bir yanda beşik, bir yanda tabut.
Melekler uykusunda ninni söylüyor yavrularına…
Barış Taşdemir Bt
Kayıt Tarihi : 3.2.2026 01:01:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!