Melankoli Şiiri - Emre Türkcan

Yapraklar düşüyor hayallerimden
Tükeniyorum.
Belki bir düş yaşadıklarım
Sevdiğin yalan belki
Varlığım ağırlaştırıyor ruhumu
Kızıyorum
Karanlıklar istiyorum hep
Acılar bahçesinden bir gül
Karanlığa bulanmış yalnızlıklar
Korkuyorum.
Bir hayal sevdan sessizlikte dostum oluyor
Kanıyorum.
Yapraklar düşüyor hayallerimden
Göz yaşlarım dinmiyor.
Bir yanım hazan, bir yanım hüzün
Haykırıyorum karanlıklara
Hayallerimden düşen yapraklara kızgınım
Belki sana da...
Damarlarımda akıyordun
Yaz meltemi gibi ürkek ve çekingen
Umarsız ellerim boş şimdi
Kalbimde sızı
Varsın diye gökkuşağı olurdu buralarda
Kumrular konuşurdu sevdadan
Çiçekler gülümserdi güneşe
Varsın diye çağlardım gecenin sessizliğine inat
Varsın diye gözlerimin içi gülerdi
Bıraktın gittin beni
Çiçekler küstü sabaha
Olursun diye bekledim yine
Gücüm yetmedi öldüm
İçimde kaldın..