İstanbulda bir sonbahardayım,
Bir ağaçtan kopan sararmış yapraktayım.
Gece yüzünü bizden çeviren gün ışığındayım.
Tüm ölü şairlerin dizelerinde,
Tüm canlı şairlerin damarlarında akmaktayım.
Bıçak kesercesine katı bir buhrandayım.
Ben, şairi şair yaparım,
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta