Mevsimini kaybetmiş ağacın yaprakları
Düşmüşler, savrulmuşlar ayrı zarflar içinde
Tuzağına düştüğüm avcının kalanları
Vuran bir ok kalmamış hiç bir zarfın içinde
Dalları göğe varan özgürlük direnişi
Çırılçıplak olsam da köklerim hep toprakta
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Yüreğiniz dert görmesin kaleminiz daim olsun hocam nice şiirlere inşallah
Sonsuz saygılarımla
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta