Yıldızlar simsiyah kaküllerini düşürür,
Botanik bahçelerinden
Taşan kaktüs çiçekleri arasına.
Bir çıtırtı sarar gözlerimizi alev alev.
Dökülür üstümüze bulutlar
Bir berfinin son rüyasıdır
Elleri nasırlı şarktan
çizgi çizgi
yana yakıla
yükselen aydınlık.
Ve ölüm kadar soğuk
Elllerimizle büyüttüğümüz
O asil yalnızlık.
Paramparça dudaklarda
Rıhtımın nemli umutlarını görürüm.
Kasırgalar besler insanlar
Pembe panjurlu
Ölgün denizler kıyılarında.
Ateş karıncalarının parmak uçlarından
Kırık bir ritim yankılanır,
Büzülür gözlerimde
Damla damla fersiz şarkılar.
Musallat olur kirpiklerin
Ben kuytularında gezinirken rüyalarının.
Papatyadan taçlar yapar
Nurdan melekler saçına.
Ben tarlaların zümrüt göğsünü okşarım,
Kan ter içinde uyandığım yılgın sabahlarda.
Kelimeler dizilir
Sisli bulvarlarına hayatımın,
Nasipsiz kelimeler.
Simsiyah bir bakış taşırım
Kirpiklerimin ucunda.
Bir hüzün nefesinde
Andelib kuşların ötüşüne karılıp
Bir hüzün merhalesinde
Karanlık fısıltılarını taşırım.
Kayıt Tarihi : 25.5.2023 20:41:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!