Mektup 7 Şiiri - Muhammed Hamza Ergen

Cılız sesler korkuttu beni,
Tan yerinde rüyalar gördüm,
Kıramadığım kapının önünde,
Karalar bağlamış kadınlar,
Ağıtları cırtlak sesleriyle,
Yüreğimde kördüğüm

Histerik yabancılar,
Susamışken hülyaları,
Töhmette bıraktılar beni.
Yarı çıplak köz dumanında,
Kanımı emdiler saatlerce,
Kapkara gecenin sisinde,
Yüreğimde kuruntularıyla gezindiler.

Alelade kazındı yüzüm,
Gözbebeklerimi kargalara oydurdular,
Sıratıma eremeden henüz,
Günlerce yalnız kaldım,
Akbabaları başımda dönerken,
Büyük sahranın ortasında.

Zehirlendi düşüncelerimiz yavaş,
Yıldırdılar benliğimizi,
Günah kokulu havzalarda.
Çıt çıksa sanki kıyamet kopacak,
Uçurtmalar gökyüzünde,
Çocuklar salıncak sıralarında,
Yetim kalacak.

Bir nefeslik feveranı kaldı,
Moraran dudaklarımızın
Son ihtimal çaresinde.
Tedirgin kokuyor gülüşlerimiz.
Masmavi denizlerden,
Kan kırmızı dalgalar vuruyor sahilimize.