MEKTUP
Canım benim,sana bu mektubu kalemimle,kağıdımla değil,
Hüzün dolu kalbim,yorgun bedenim ve yaşlı gözlerimle yazıyorum.
Sana bu mektubu,hasretinle,özleminle,sabır ve dualarımla,,,,
Yokluğunda,biraz daha ağarmış,saçım ve sakalımla yazıyorum....
Mektup yazmayalıda yıllar,yıllar,oldu,nasılsın iyimisin diye başlardı,unutmadım.
Ama ben sana, nasılsın iyimisin diye,soramıyorum bile, çünkü iyi olmadığını,hatta çok kötü olduğunu biliyorum.
Ne kadar zorda ve ne kadar darda olduğunu ve çaresiz kaldığınıda,adım gibi biliyorum.
Çünkü sen, gözlerinin göremediği,sesin duyulmadığı,nefesin bile zor alındığı bir yerdesin....
Beni soracak olursan,bende iyi değilim,itiraf edeyim ki, çok kötüyüm.
Yokluğunu hazmedemiyorum, alışamadım bı türlü sensizliğe ve çaresizliğimede kahır doluyum.
Senden uzak durmak,çok üzüyor beni,hep içimdesin,seni,,unutamıyorum....
Aklımda fikrimde,sen varsın,gecemde gündüzümde,hayalimde,düşümde seninleyim.
İnan ki, yokluğunda bende dardayım, zordayım,sensiz,sessiz kaldım,sustum,soluksuz kaldım.
Seni çok ama çok özledim,hasretimsin,özlemimsin,sabırla vuslatı bekliyorum,,,,Canım sevgilim....
Mustafa Çakır
Mustafa Çakır 4
Kayıt Tarihi : 9.2.2026 18:55:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!