Mektup 5 Şiiri - Muhammed Hamza Ergen

Karanlık ülkelerden
Mercan yüklü gemilerle geliyorum.
Kıytırık gözlerle bakıyor insanlar yüzüme.
Parmak uçlarından öpüyorum geceleyin
Saçlarına karlar yağdırdığım öfkelerimin.
Bir velfecri okuyorlar hislerime.

Heyelanlar yüklü omuzuma dokunmayın,
Bırakın çöksünler secdelerce.
Dolunay aydınlatamaz göğümüzü,
Gözlerimizi kararttığımız sahnelerde.
Ne papatyalarla taç yapmayı bilirim ben,
Ne de güller yetiştirebilirim.
Ben sonsuzluğa mavi bir yolcu,
Ben kendimin kölesiyim.

Kaçamak bakışlar düşer kirpiklerime,
Mistik hikayelerin karıldığı
Soğuk şömineler başında.
Kanlı ve kirli alışverişler duyarım.
Siz şampanyalar patlatıverin
alkışlı kaderinize,
Ben bir köşede somurtacağım.

Simsiyah örtünün altından,
Yağmurlar dolusu safsatalar bölüşülür.
Beyaz bir kefene sığamayacak hayaller,
Cennetten huriler, cennetten Kevser...
Bir dost öldü derler,
Pespembe yanaklarımızdan kan kesilir.
Bir dost öldü derler,
Koskoca dağlar yüreğimize devrilir.