Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
'Bir mekan sarmasıyla
Yakınlaşacaksın
Burnun kadar yakın
Kapalı gözlerinin ardı kadar uzak
Gayesine evrenin .'
TEBRİK EDİYORUM. ÜZERİNE UZUN UZUN DÜŞÜNCELERE DALIYORUM. MUHASEBEYE SEVKEDEN BU TÜRDE ŞİİRLERİNLE KENDİMİ TANIMAMI VE GELİŞTİRMEMİ SAĞLIYORSUN. ARTIK AYAĞA KALKIP HERŞEYİ DEĞİŞTİRME ZAMANIDIR...GÖNÜLDEN TAM PUAN VE ANTOLOJİME ALIYORUM HEMEN.ÖZLEM DENİZ ÖZAK
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta