Ben bu gecelerin yorgun yolcusu.
Ben bu gecelerin sürgün yolcusu.
Ben bu gecelerin vurgun yolcusu.
Vurmadın mı beni, vurulmadım mı.
Ben bu gecelerin serin yelleri.
Yaşamayı özledim,kendimde,
efkar basmış şehrin karanlık bir yerinde.
Martı falan hikaye...
Grevde ne varsa umuda dair.
Felek yine izinde.
Başım kör talihin dizinde.
Yaşamayı özledim yangınlar arasında.
Bulutlar içinde...
Kurşun yağmurlarında...
Özlemime gülme benim.
Başım eğilmesin diye hayat eğildi.
Bir pencere çıktı karşıma; o da hayat değildi.
Yaşamayı özledim bakışlarında;
ekmeksiz,susuz, cıgarasız, yuvasız.
Gülüşlerini özledim.
Gelişlerini özledim.
Gün mü geçer bu meret şehirde...
Sabah mı olur...
Yaşamayı özledim; gözlerinde,ellerinde,
yani sende...
Saçlarında yani.
Saçlarına düşen kar tanesi olmak,yaşamak.
Gözlerinde yaş...
Ellerinde titreyiş,telaş...
Yaşamayı özledim, zincirsiz...
Zehirsiz...
Art niyetsiz...
Ver şunları elime esirgeme benden bir çift eli.
Şartlar deli, rüzgar deli, ben deli...
Modası mı geçti mertliğin.
Yaşamayı özledim çadırında hayatın.
Keşke sis olsaydı heryan.
Rakım üç bin,ne televiziyon ne ceryan...
Atların ayak sesleri nerde.
Arabalar nerde dede yadigarı.
Yarın çok geç.
Bugün de erken.
Bana bir kaç teselli getir gelirken.
Bana beni geri ver gülerken.
Hatırlatma bir şeyleri elveda derken.
Gülmeyi öğretmeye kalkmayasın.
Savaştım her zaman namussuz ile.
Kimsesiz biriyidim yalnız kaldım ben.
Yoldaş olam diye umutsuz ile.
Ona umut verdim yalnız kaldım ben.
Zaman geldi geçti, ağrım geçmedi.
Yaşam ne demektir, can ne demektir.
Düşmeyenler bilmez, düşenler bilir.
Millet ne demektir, kan ne demektir.
Tarih mangalında pişenler bilir.
Her milletim diyen millet olamaz.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!