Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Hayat, çocukluğumda bana sunulmuş bir armağan gibi gelirdi.,
Bir zamanlar ineklerle kelebeklerin konuştuğunu sanırdım.
Kelebeklere yaklaşamadım, ineklerden tekme yedim de, neden sonra uyutulmaya çalışıldığım anladım..,
Derken ciddi olmaya çalıştım, onuda beceremedim.., Sonradan sonraya her şeyi oluruna bırakmayı çare olarak görüp kabul ettiğimde aynaya baktım ki, şakaklarımda karalar ak olmuş...
Bilmediklerimin bildiklerimden daha çok olduğuna inanıyorum ve yaşıyorum A ...
