Mehmet Postallı Şiirleri - Şair Mehmet P ...

Bir haber duyulsa, şu eşşek turpu;
Damlama getirip öldü deseler.
Zarar, zulüm gören halkların topu;
Bu haberle mutlu oldu deseler.

Ben iyiyim demekle, iyilik olur mu ki?
İşin ve icraatın dillere destan sanki.
El elin terazisi, ölçer, biçer ve tartar;
Mihenk taşında dener, kim sahte kim hakiki

Mehmet Postallı / 2024

Gece vakti, dışarıya çıkma ha;
Mehtap doğdu sanan olur, Mihrimah.
Benden başkasına dönüp bakma ha;
Umutlanıp kanan olur, Mihrimah.

Eski libas gibi atma kenara

Rabbimin rahmeti iner toprağa;
Çatlaklar kapanır, kıraçlar güler.
Yemyeşil çayırlar döşenir dağa;
Çiçekler açılır, yamaçlar güler.

Çevreyi sarınca bahar kokusu,

Sen kimsin, Mehdilik Kim, yüzyılın sahtekarı.
Senin yegane derdin Amerikanın çıkarı.
2016

Ne Aslı, ne Leyla, ne de Şirin'dir
Şâire ruh veren sebep derindir
Âşık olan herkes şâir olmuyor;
Şiir maharetse, o şâirindir

Şiir: aşktır, sevgidir, içten gelen duygudur.
Bir Şâir için yazmak hava, ekmek ve sudur.

Mehmet Postallı / 2025

Kafayı takacak ne var ki bunda
Bulutlar yükselir gönül ufkunda
Yağmur yağmur düşer kutlu mısralar;
Şiir: aşkla yürür kendi yolunda.

Mehmet Postallı / 2025

Bir afetin rüzgârına kapıldım
Kuru yaprak gibi savurdu gitti
Sanki, harlı bir fırına tıkıldım
Alevi içimi kavurdu gitti

Zamansız ayrılık geldi başına;
Gönül dağın dağlanıyor kardaşım.
Mani olunmuyor bu gözyaşına;
Ağlanıyor ağlanıyor kardaşım.