(Turgut Koyuncu’nun Aziz Hatırasına)
Takdire razıydın, kadere teslim
Kulluğundan taviz vermeden gittin
Çok nezaketliydin, temizdi aslın
Kimsenin gönlünü kırmadan gittin
Bir sabah goncayı dereyim derken;
Ellerime, gülün dikeni battı.
Kavuşmanın hayalini kurarken;
Dikenleri, yüreğimi kanattı
Bir sabah koncayı dereyim derken.
Gülüm, ayrılalı günler yıl oldu
Ayrılık acısı varken, gezemem
Temmuzda kalemin boyası dondu
Kalem renk vermiyor, mektup yazamam
Senin hicranınla kalbim titrerken
Bir deli rüzgar eser aladağdan, kıbleden
Beni alıp götürür, bilmediğim diyara
Gönlüme rahmet iner, kelimeden, cümleden
Susarım, konuşamam, dilde varken bu yara
Kumaşım farklı benim, satılmaz her pazarda
Gezdim, tozdum bir zaman, şimdi sıra mezarda
2010
Dünya harikası ey güzel şehir
Bütün şehirlerin gözdesi sensin
Fethinle başladı yeni bir devir
Kudretin, servetin merkezi sensin
Yüce Mevlam seni nede bezemiş
Parası çok olan kefil olurmuş
Sevgisi olmayan sefil olurmuş
Gözlerini dünya hırsı bürüyen
Ölümden, hesaptan gâfil olurmuş
Som cevheri pak eliyle yoğurur
İtinayla işler, dizer öğretmen
Ham ipeği kirmeninde eğirir
Sevgi ile dokur, bezer öğretmen
İrfan çeşmesinin suyunu içer
Şu küstah papaya bak, zannım geri kafalı
Fikirleri köhnemiş, onun için çabalı
Bin beş yüz yıl geriden, takip ediyor devri
Son mesajdan bihaber, basireti kapalı
-
Abdulkadir Yardım
Tüm YorumlarMehmet Hocam a selam ve saygılarımı sunuyorum. başarılarının devamını dilerim..