MEHMET NECİP ÖZMEN HAYATI
Yaşam çok zordu.Zorluklar içinde yaşamanın anlamını bulmak için nefes alıp alıp verdim.Ve soluk soluğa bu güne kadar geldim.Daha da yürümektir
amacım.Acı,üzüntü ve nereden geldiği belli olmayan insafsız tonlamalarla birlikte yaşamı çokça insanla iletişim kurarak sürdürüyorum.Olgun olmak gerek.İnsana yaraşır yaşamak gerek.Türküler çalıp söyleyerekten aşkımı bölüştüm.İletişim ve dayanışma..Bu ikili nerede varsa orada yaşamaya değer dedim.İnsafsızlığın dahi göbeğine daldım.Yıllarca her tür ayak oyunlarına denk düşmeden öğretmence bir ömür sürgünler yaşadım.Ve düşünüyorum ki onlar hala mutsuz,ben mutluyum.Şiirlerim ve yazılarım size beni tanıtır merak etmeyin.Okudukça dostsunuz insanlarla.Sevgimi sizlerle bölüşüyorum.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!