Mehmet Çobanoğlu Şiirleri - Şair Mehmet ...

Dayîkê ez qurban em rêwîyên rîya dûrin
Pêşberê me çiyane,newal,banî û kendalin
Megrî, daê megîrî ez gorî te û berbextê te
Bo xatirê doza me barê me bîne em herin

Dayîkê ez qurban em şoreşgerên welatin

Pitika bedew tu Havînî gul û sosinî,
Qet megrî tu megrî li şevan û rojan
Tu germa li zozanan,hênikaya siban…
Bêhna nav kulîlkên war,welatê me yî..

Destê xwen venekişine li asîmanan;

Üstümüze çöken
Lal bir şafaktır
Namluların gölgesinden
Mayın tarlalarına
Dingil bir zamandır mıhlamışlar
Dinmeyen nice acılar var

Serçemi avladılar, halden hale soktular
Yüzleri hiç gülmesin bir ipe bağladılar
Göğsüme vura vura saçlarımı yolayım
Vicdan, insaf kalmamış yüreğimi yaktılar

Esir serçem canım serçem, küçük serçem oy oy

Ben severim seveni
Gül ve çiçek dikeni
Değer,kiymet bilen
Doğru yolda gideni

Değer verin güzele

Yüreğimde şahlanan acı,kederdir!
Yar yar çekip gitme bugün yerimidir?
Gönlümün sultanı elim,kolum,gözüm,
Neolur gitme sensizlik beni öldürür.

Benle acı,tatlı günler geçiren yar,

Bana çocukluğumu geri getirin
Savaşlarda çok uzak
Bir köyün harman yerinde
Ateş böcekleri uçuşsunlar
Saçlarımın arasında
Gecenin sessizliğinde

Kadın ne mal ne çiçek ne güldür
Kadın ne ayak nede baştır
Kadın erkeği “vezir, rezil” de etmez
Öyle bir rolü, görevi de yoktur
Her doğuran canlı gibi bir annedir
Ama her anne emekçi, onurlu kadın olamaz

Oy deniz derin deniz
Dalgaların çok deniz
Bu yolculuk zor bize
Biz sahilde ineceğiz

Deniz,deryalar büyük

Reşê,xweşê,qemerê
Xwîşkê Gulê,Edûlê
Dilovan û mihrivan
Dozvanê niştimanîyê.

Kew û kewok,xezalê