Mehlika 5 Şiiri - Ekrem Bakırtaş

Ekrem Bakırtaş
8

ŞİİR


0

TAKİPÇİ

Mehlika 5

Seni seviyorum ayyüzlüm
çünkü sen ayın geceyi aydınlattığı gibi
sende beni aydınlatacaksın Mehlika

Sana gölge kadar yakın olmak istiyorum Mehlika
veya ağzından çıkan bir sözcük
gözlerindeki sürme
bastığın çim
elindeki saat olmak istiyorum
yeter ki sana dokunayım
kokunu daha yakından hissedeyim diye

Bırak Mehlika
ol gülşeninde bir çiçekte ben olayım
kurudum Mehlika
dökülüyor yapraklarım
su ver
hava ver
güneş ver
bana hayat ver Mehlika
yaşamam için hayatımı sürdürebilmem için mecburum sana ey vefasız sevgili

yağmur dışımı ıslatırken sen içimi ıslatıyordun Mehlika
içimde tetişen güllerin her yanımı kapladı
her tarafa dal fidan saldı
onları koparamıyorum ayyüzlüm

Ah Mehlika
ciğerimde yara açtın
dertsiz idim dertli kıldın
sıhhatli idim hasta ettin
özgürdüm, özgürlük mahkumu eyledin
neye yaklaşsam sen gelirsin aklıma
özgürce hareket eden kuşları da kıskanıyorum
çünkü onlar benim gibi çilekeş değiller
istediği dala da konabiliyorlar
ben sadece sana yenildim
ve ben Mehlika aslında herşeyi de başarabilirim
ama sensizlik müstesna
ben sadece sensizliği başaramam Mehlika

Gizli gizli ağlayışımda da sen varsın Mehlika
deruni bir yara oldun girdin özüme
yayıldın her tarafıma
ben bu yaraya razıyım ey ziya-ı kamer
yeter ki; bu yara bu hastalık bulaşıcı olmasın
çünkü ben bu yaranın sadece beni yakmasını istiyorum
başkaları bu yarayla yanmasın

Sen benim ilk kavgamsın Mehlika
adın bir meşale gibi yüreğimde
onu gururla taşımaktayım
meşalenin ateşi yani alevi fazla olduğu için bazen altından kalkmasam da
onu ölüme kadar taşıyacağım

Seni hala ve herşeye rağmen seviyorum ayyüzlüm
çünkü sen ayın geceyi aydınlattığı gibi
sende beni aydınlatacaksın Mehlika

(2000-Konya)

Ekrem Bakırtaş
Kayıt Tarihi : 11.2.2002 16:58:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!