Unutulmuş bir nağmenin, ansızın terennümüdür senin adın, Mehlika!
İnatçı bir şarkı gibi, dolanan dilime,
Hani; unutayım dersin, unutamazsın. Söyleyeyim dersin, sonunu bilmezsin ya
İşte, öylesin sen bende..
Delişmen gözlerini; kısarsın ya, tam da gülecekken
Biraz mahcup, biraz da çekingen, gülüverirsin ya
Elin, gayrı ihtiyari dudağına gider




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta