Medresler Şiiri - Adil İslamoğlu

Kur'ân'ın rahmet ikliminde açan birer gül bahçeleridir medreseler. Her bir talebe; kalbini vahyin nuruyla yıkamak için bir yolcu olarak gelir buraya.

Bu mübarek mekanlarda sadece ezber yapılmaz, Gönüller inşa edilir, kalpler terbiye edilir, ruhlar secdeye alıştırılır.
Âyetlerin arasından sızan ilahi nur, yavaş yavaş yürekleri sarar, dünya gürültüsü susar, kalp Kur'ân'ın sesiyle uyanır.

Bu nur halkasında zaman, bir rahmet pınarına dönüşür, her damlası sabırla ve teslimiyetle akar.
Talebe zamanın ötesinde bir manaya yürür.
Oku emrinin yalnız dille değil, kalple de idrak edildiğini öğrenir.

Bir hocanın rahle-i tedrisatında yeşeren umut, sadece bir talebenin değil, bir neslin istikametini değiştirir. Çünkü orada öğretilen yalnızca ilim değil, edep, vakar ve Hakk'a teslimiyettir.

Medreseler sadece Kur'ân'ın hıfz edildiği yerler değil; Vahyin nuruyla büyüyen nesillerin yetiştiği rahmet ocaklarıdır...