Ah benim med cezirler dolu kırılgan ruhum,
Yine mevsimin geldi coştun da coştun.
Benim senden yana kalmamışken umudum,
Tüm renklerinle geldin,hayata tutundum.
Tamda diyordum ki sana; dur dinlen yeter.
Neyine gerek senin medler cezirler
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta