Gelgit akılların kuşattığı evrende, doğası bozulmuş,
Pecmürde bir hayat süren meczuptan farkı kalmamıştı.
Elindeki tesbihi yere düşürüp, tekrar onu yerden almasının,
Kendisinde yarattığı keyif ve mutluluk
Lunaparktaki beş yaşındaki çocuğun keyfinden farksızdı.
Bakışlarındı ki anlamsızlık ve ciddiyet algılanabilecek durumdaydı.
Tam gözleri doldu, ağlayacak derken
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta