Belki de en çok buna yanıyorum;
Sen hayatına kaldığın yerden devam ederken,
Ben hâlâ içimde bitiremediğim bir vedanın
En acı cümlesinde takılı kaldım.
Kimse bilmez kaç gece sustuğumu,
Kaç kez adını içimden geçirip vazgeçtiğimi…
Dilim başka şeyler söylerken,
Kalbimin hep sana döndüğünü.
Ne bir sitemim var sana ne de bir beklentim,
Sadece içimde kapanmayan bir yaran var.
Ben seni sevmekten vazgeçemedim belki,
Ama yokluğunda yaşamayı öğrenmek zorunda kaldım.
Bir gün olur da beni hatırlarsan,
Öyle büyük şeyler arama hatıralarında…
Bir şarkının en hüzünlü yerinde,
Bir gecenin sessizliğinde,
Ya da sebepsizce dolan gözlerinde bul beni.
Çünkü ben seni öyle bir sevdim ki,
Ne kavuşmak nasip oldu bize
Ne de unutmak…
Ve şimdi geriye tek bir şey kaldı;
Sana söyleyemediğim bütün cümleler
Ve ömrümün sonuna kadar içimde taşıyacağım
Bir zamanlar sen diye atan yüreğim…
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta