Dördüncü Cemre Şiiri - İsa Efe

Gönül sahramda ansızın filizlenen çiçeğim
Dokunamam sana, koklayamam seni
Elimi uzatsam, bilirim üzeceğim
Bahara kilitledin, içimin mevsimini
Gönül sahramda apansız filizlenen çiçeğim

Üzerime düşen dördüncü cemresin
Bakışların besler, kurumuş toprağımı
Kanat çırptırır kuşlarıma o sesin
Nemin yetti bana, dirilttin yaprağımı
Üzerime düşen dördüncü cemresin
Dördüncü cemresin

Leyla' sın, derinliğinde kayboldum bin Mecnun'ca
Pınara susamış, can çekişen ceylanım
Duymaz mısın sesimi, kalakaldım kuyunda
Titretiyor hayalin, bir başka bu heyecanım
Leyla' sın, derinliğinde kayboldum bin Mecnun'ca

Çaresizliğimin nedeni, suskunluğumun çaresi
Bu yürek seninle nasıl ömür sürecek
Acziyetim sevdamdır, gönlümün can paresi
Korkarım yokluğun hep benimle gelecek
Çaresizliğimin nedeni, suskunluğumun çaresi
Suskunluğumun çaresi

İkliminde buluştu, gecikmiş duygularım
Keşke, keşke takabilseydim başına, al bir tül
Sevdan hüküm kesti, infazda uykularım
Sunabilseydim ömrüne ak bir gül
İkliminde buluştu, gecikmiş duygularım

Ne kadar da zormuş, iki ruha bir tek nefes
Hasretinle perişan, boynu bükük yaşıyorum
Bana, bana zindan bu dünya, yerim ebedi kafes
Kalbimde gül yüzünü kıskanarak taşıyorum
Ne kadar da zormuş, iki ruha bir tek nefes
Ne kadar da zormuş, iki ruha tek bir nefes
Tek bir nefes