Meçhul Şiiri - Talha Öz 3

Bir ruhu teslim ettim gidişinle Zamanı kaybettim mekanı arıyorum Ne baharı gördüm ne baharda göründüm Sırtıma sırtıma vurulmuş yükler Anlamsızca gülüşmeler Algı bu bir diasporası külfetinden Doğuyor doğacak dedikleri mizan Korkma diyordum korktum ölümden Duydum ana kucağında sesi kesilmiş sabiler İnşa etmeden vuruldu göğsümdeki aşk İma ile varlık olunuyormuşda Neye cima etmiş bu insanlık Aman Allah'ım bu muydu vicdan Harp harp diye dedikleri bu muymuş Bir katliam değilmiydi bu yakarışlar Patladı patlayacak yüzümde lekeler Bir an gök yarıldı yer delindi Yerle yeksan olsun kahpe düzen Kayalar bile titriyor sesimden Niye üzerime üzerime düşüyor füzeler Niye ağlamadan yaş dökülüyor gözlerimden Bir çağrı değilmiydim ben Ellerimi ovuştursamda meleklere dokunsam Bir yanda kavgalar bir yanda kargaşa Bir yığın çöp bir yanda kargalar Düşmez denilen millet arşa çıkarmış Kimse duymuyor dokunmuyor kalplere Neyi andıysam o oldum aslında ben Gölgemden bile ürker oldum Kime bakarken kimi buldum Böyle aykırı böyle meczup Yıkılsın dedikleri çağın eteğindeyim Hazmetmekmiş kimi neyi nereyi Neyin peşinden koştuysam oradayım Bir silah bir mermi düşmeden namlusundan Öbür kuşaktayım ben anlıyorum Ortadoğu bura yangın yeri Neden depremler oluyor tepemizde Neden sel ve afetler çeperlerimde Bir inancın köreldiğini duymazsınız Kalplerde merhametimiz ne ara silindi Korkma diyorduk şimdi ne oldu